نگرشی بر نقش مخابرات در مدیریت حمل و نقل و ترافیک شهری

نویسنده:

[ سید محمد رضا خلیق خرازی ] -

خلاصه مقاله:

سیستم حمل و نقل هوشمند Intelligent Transportation System (ITS) از مباحث مهم مطر ح در مدیریت حمل و نقل و ترافیک می باشد و آنرا از زمره جدیدترین تکنیکهای شناخته شده در بهبود و رفع مشکلات حمل و نقل و ترافیک قلمداد می کنند . بستر یا Backbone و سیستم مخابراتی از اساسی ترین و مهم ترین اجزای یک سیستم حمل و نقل هوشمند بشمار می روند ، بطوریکه د ر حدود ۰۷ درصد از وزن یک سیستم ITS وابسته به بستر و شبکه مخابراتی )ICT) آن می باشد . بنابر این طراحی معماری مناسب بستر مخابراتی، الگوی طراحی شبکه های ITS قرار گرفته و معماری توزیع منطقه ای ( اندازه، ابعاد، لایه های شبکه و سایر نیازهای خاص ) را در اختیار طراح ا ن قرار می د هد . اینک نتیجه می گیریم که به منظور ایجاد یک شبکه ITS پیش بینی و اجرای زیرساخت مخابراتی مناسب به همراه سیستم های جانبی مورد نیاز، ضروری است . بسترهای مخابراتی به دو گروه عمده باسیم و بی سیم تقسیم بندی می شوند . ولی موضوع اصلی این مقاله بیشتر بستر مخابراتی بی سیم است زیرا بستر باسیم ( فیبر نوری ) در مقابل حوادث غیر مترقبه مانند زلزله بسیار آسیب پذیرند ولی بستر بی سیم را با تمهیداتی می توان در زمان بروز این گونه حوادث نه تنها بمنظور نیازهای ترافیکی استفاده نمود بلکه از این بسترها برای عملیات امداد و نج ات نیز بهره جست . دو بستر و سیستم مخابراتی بی سیم با تکنولوژی مدرن در این مقاله مورد بررسی قرار می گیرد که عبارتند از شبکه های رادیو ترانک دیجیتال ( تترا ) و شبکه های WiMAX . استفاده همزمان از این دو شبکه می تواند بیش از 80 درصد نیازهای بستر مخابراتی شبکه ها ی ITS را تامین و صرفه جویی اقتصادی بسیار زیادی را در دراز مدت حاصل نماید . شایان ذکر است اکثر کشورهای اروپایی از شبکه رادیویی ترانک دیجیتال ( تترا ) بمنظور بستر مخابراتی شبکه های حمل و نقل عمومی از جمله سیستم اتوبوسرانی (AVL,Fleet Management) استفاده می نمایند . این شبکه ها با تمهیداتی در مترو شه رهای اروپایی و آسیایی نیز بکار رفته است

کلمات کلیدی:

دریافت کل مقاله به صورت PDF

نظرات ()

نقش خانواده در بهداشت روانی ( قسمت اول )

کاربر محترم این مطلب در پنج  قسمت ارائه خواهد شد.

خانواده

کیفیت روابط خانواده

خانواده مانند هر نظام اجتماعی نیازهای اولیه دارد . از جمله این نیازها عبارت اند از :  احساس ارزشمندی ، احساس امنیت فیزیکی ، احساس صمیمیت و به هم وابستگی ، احساس مسئولیت ، نیاز به انگیزه ، نیاز به شادی ، نیاز به تأیید و تصدیق و بالاخره نیازهای روحی و معنوی . خانواده همچنین به پدر و مادری احتیاج دارد که به برقراری یک رابطه سالم باهم متعهد باشند و آن قدر احساس امنیت کنند که بتوانند فرزندان خود را به دور از آلودگی ها پرورش دهند.

خانواده همچنین مانند سایر نظامهای اجتماعی به تولید ( غذا ، لباس ، مسکن) ، به حفظ روابط عاطفی ( نوازش و محبت ) ، به روابط خوب ( عشق و صمیمیت )، به خود شکوفایی ، به تحریک ( هیجان ، رقابت ، نشاط ) و به وحدت ( احساس تعلق و اتفاق ) احتیاج دارد .

خانواده ، گروه کوچکی است که از زن و شوهر و فرزند یا فرزندان تشکیل می شود. عضو خانواده بودن ، یعنی در نوعی شبکه عاطفی سهیم شدن ، به یک گروه اجتماعی تعلق داشتن ، تاریخ مشترک داشتن و به محیط زندگی خاصی عادت کردن. اهمیت خانواده نیز به خاطر همین دستاوردهاست.

هارلوکElizabet  Harlock خانواده را به صورت یک سیستم متعامل و پیچیده تعریف می کند . ابتدا زن و شوهر با تشکیل خانواده ، این سیستم متعامل را بنیان می نهند و سپس با ورود هر کودک و یا هر فرد دیگری ( مثل پدر و مادربزرگ ) این سیستم پیچیده تر می شود. به عنوان مثال ، در خانواده تک فرزندی فقط سه رابطه تعاملی وجود دارد در حالی که در خانواده سه فرزندی ، ده رابطه تعاملی وجود خواهد داشت .

روابط کودک و والدین و سایر اعضای خانواده ، چون شبکه و نظامی درهم پیچیده است که افراد آن در کنش متقابل با یکدیگرند . این نظام در مجموعه ای از نظام های بزرگتر همچون محله ، جامعه شهری و جامعه ی گسترده تر قرار گرفته است .

انتقال سنتها وباورها

به طور کلی درخانواده است ، که کودک اولین قدمهای اجتماعی شدن را برمی دارد و درنهایت به موجودی کاملاً اجتماعی تبدیل می شود. خانواده اسم خود را به کودک انتقال می دهد و بدین وسیله او را  در مسیری می اندازد و در شبکه ای از خویشاوندی قرار می دهد که چند نسل را در برمی گیرد. بنابراین ، خانواده اولین هویت اجتماعی فرد را فراهم می آورد . موقعیت اجتماعی والدین ، موقعیت اجتماعی کودک را در بیست سال اول زندگی تعیین می کند . محل سکونت خانواده ، به طورعینی بافت های اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر کودک را مشخص می کند . بالاخره شغل والدین ، کودک را در طبقه اجتماعی معینی جای می دهد . بنابراین خانواده اولین محیطی است که در آن اولین پایه های اجتماعی شدن گذاشته می شود . خانواده ، کودک را درشبکه ای از روابط عاطفی ، اجتماعی ، تاریخی و محیط زندگی خاصی قرار می دهد و برای کودک میراث فرهنگی به ارمغان می آورد، این که گذشته ای دارد ، باید طبق آداب و سنن خانواده و فرهنگ خود زندگی کند و او را وادار می کند که آداب معاشرت یاد بگیرد ، برای خود ایدئولوژی خاص داشته باشد و درصورت لزوم احساسات خود را بروز دهد یا پنهان نگه دارد .

خانواده با الگو قرار گرفتن، به کودک یاد می دهد که چگونه باید رفتار کند و چگونه با اجتماع سازگار شود . همچنین خانواده یاد می دهد که زن و مرد نقش های متفاوتی دارند و هرکس باید مطابق با جنس خود رفتار کند . خلاصه این که خانواده ، کودک را یک موجود اجتماعی بار می آورد .

خانواده جایگاهی است که آنجا در آیینه چشم پدر و مادر،  خود را تماشا می کنیم .  برای نخستین بار خود را می بینیم ؛ احساس صمیمیت را درک می کنیم ؛ می آموزیم که احساس چیست  و چگونه می توانیم آن را ابراز کنیم  و این پدر و مادر هستند که احساسات قابل قبول را مشخص می سازند، آنها هستند که اجازه ها را صادر می کنند و احساسات ممنوع را مشخص می سازند.

رشد کودکان در خانواده بیشتر متأثر از همین ارزش گذاری ها و گرایش ها ی اخلاقی ، عاطفی و اجتماعی است . از این رو خانواده به عنوان یکی ازعوامل مؤثر در رشد ، در ردیف سایر عوامل قرارمی گیرد .

هر خانواده دارای نظام و ساختار خاصی است که می توان آن  را به سه نوع کلی دسته بندی کرد : والدین سهلگیر، والدین سختگیر ،  والدین مقتدر.

ادامه دارد ...در قسمت بعد در مورد این سه دسته از والدین ( سهلگیر – سختگیر – مقتدر ) توضیح داده خواهد شد.

نقش خانواده در بهداشت روانی ( قسمت اول )

نظرات ()

ارسال به دوستان

آیا در محل کارتان، همکارانی هستند که دل‌خوشی از هم ندارند؟ آیا آنان برای سایر همکاران مشکل ایجاد می‌کنند؟
اختلاف در محل کار واقعیت تلخی است. شناسایی اختلاف و برخورد مناسب با آن را قبل از آنکه به مشکل جدیدی تبدیل شود باید از اهداف اصلی دانست. اگر مشکل را نادیده بگیرید و به آن اهمیت ندهید، معجزه‌آسا حل نمی‌شود. برخی اختلافات در محیط کار نظیر تبعیض و خشونت آشکار و مشخص است و می‌توان به‌راحتی تشخیص داد. شناسایی سایر اختلافات چندان آسان نیست. حوادث کوچک و ناراحت‌کننده‌ای که بارها روی می‌دهد، باعث می‌شود همکاری با همکار دیگر رفتار بدی داشته باشد. مدیرانی که نسبت به بعضی کارمندان توجه بیشتری نشان می‌دهند، با مشکلاتی از سوی سایر کارمندان روبه‌رو می‌شوند. گاهی برخی کارمندان بیکارند و خودشان را مشغول نشان می‌دهند و تظاهر به پرکاری می‌کنند، این امر باعث ناراحتی سایرین می‌شود.
مدیریت در چه اختلافاتی باید دخالت کند؟
هر نوع اختلافی که محیط کار را برهم می‌زند، تهدیدی برای سایر کارمندان محسوب می‌شود. وقتی بین کارمندان مشاجره لفظی خیلی جزئی پیش آید، دخالت مدیر لازم نیست، اما اگر هر روز در محیط کار مشاجره و درگیری باشد و دامنه آن به سایر کارمندان گسترش یابد، یا کارمندی محیط کار را به خطر ‌اندازد، دخالت فوری مدیر لازم است.
راهنمایی‌های زیر به حل اختلاف کمک می‌کند:
* موقعیت را شناسایی کنید
موقعیت را شناسایی نموده و با همدلی با کارمندان مشکل را کشف کنید. انکار و عدم تایید خشم و نگرانی کارمند، آتش خشم او را شعله‌ورتر می‌کند.
* تمامی اطلاعات را به دست آورید
قبل از حل اختلاف، باید صحبت همه افراد درگیر در مسئله را بشنوید.
* صبور باشید و وقت صرف کنید
ضرب‌المثل قدیمی‌ای می‌گوید: «عجله کار شیطان است.» برای ارزیابی موقعیت و کسب اطلاعات وقت صرف کنید. تصمیم‌گیری سریع خطرناک‌تر و زیان‌آورتر از تصمیم‌گیری اشتباه است.
با فریاد و تهدیدکردن کارمند، شاید بتوانید مشکل را موقت حل کنید اما خود را فریب ندهید. مشکل را برای درازمدت حل نکرده‌اید و عصبانیت کارمندان را نیز به آن اضافه کرده‌اید.
* توجه‌تان را به مشکل معطوف کنید نه فرد
شاید یکی از کارمندان با سایرین سازگار نباشد و او را فرد مشکل‌دار می‌نامند. او همیشه ناراضی و ناراحت است و همکاری نمی‌کند. شاید او مشکل دارد. اگر با بررسی کامل و دقیق مشخص شد که او مشکل‌آفرین است، توجه‌تان را به او معطوف کنید.
* خوب گوش کنید، خوب صحبت کنید
اجازه دهید کارمندان نظراتشان را آزادانه مطرح کنند، شما هم نظرتان را بگویید. با دقت به صحبت‌های کارمندان گوش کنید. فقط شما متکلم وحده نباشید.
* قاطعانه عمل کنید
پس از کسب اطلاعات با صرف وقت، صحبت با تمامی افراد درگیر و بررسی تمام شرایط، تصمیم‌گیری و عمل کنید. اگر موضوع را نادیده بگیرید،نظر کارمندان نسبت به شما به‌عنوان مدیر کارآمد و توانا تغییر می‌کند.
آنان تصور می‌کنند که یا شما نمی‌توانید مشکل را حل کنید یا نسبت به آنان بی‌توجه هستید. شاید همه همکاران با تصمیم‌گیری شما موافق نباشند اما می‌دانند که در حل مشکل دخالت کرده‌اید و آن را به پایان رسانده‌اید.
* با تهدید مشکل را حل نکنید
با فریاد و تهدیدکردن کارمند، شاید بتوانید مشکل را موقت حل کنید اما خود را فریب ندهید. مشکل را برای درازمدت حل نکرده‌اید و عصبانیت کارمندان را نیز به آن اضافه کرده‌اید.

همشهری





  

نظرات ()