تاریخ انتشار: دوشنبه 5 دی 1390  | تعداد مشاهده : 77  | ارسال به دوستان

سلامت نیوز :مراقبت از پوست و انجام روش‌های صحیح برای حفظ سلامت آن اهمیت دارد. این مراقبت در پوست‌های خشک اهمیت ویژه‌تری دارد، زیرا پوست‌های خشک حساس‌تر بوده و شکننده‌تر هستند به همین علت زودتر دچار چین و چروک می‌شوند و تحریک‌پذیرتر هستند.
با این حال متخصصان پوست معتقد هستند مهم نیست پوست چقدر خشک است، بلکه مهم این است که از پوست خشک چگونه مراقبت شود. یکی از مهم‌ترین نکات پاکسازی ملایم پوست‌های خشک در شب است. آرایش، کرم‌های ضدآفتاب، باکتری‌ها، سلول‌های مرده پوست، خاک و ذرات موجود در آلودگی هوا است که در طول روز روی پوست باقی مانده است موجب ایجاد التهاب در پوست می‌شود.
به نوشته روزنامه ایران آنان به افرادی که دارای پوست خشک هستند، توصیه می‌کنند صورت خود را با آب تنها صبح هنگام شست‌و‌شو دهند و برای پاک کردن پوست در شب از پاک‌کننده‌های ملایمی که دارای مرطوب‌کننده هستند، استفاده کنند. پوست‌های خشک پس از پاک شدن با این پاک‌کننده‌ها، نرم و صاف باقی خواهند ماند. بنابراین اگر پس از مصرف یک پاک‌کننده، پوست بیش از حد خشک و تحریک شد، نشانه آن است که این پاک‌کننده مناسب پوست خشک نیست.
پاک‌کننده‌های خشن صابون‌دار نوار روغنی و مرطوب‌کننده‌ای را که به‌طور طبیعی در پوست وجود دارد از بین برده و باعث خشکی، سوزش و التهاب می‌شود. آنان توصیه می‌کنند قبل از مصرف یک پاک‌کننده علاوه بر پرهیز از صابون‌های تند باید به مواد شیمیایی، میزان الکل موجود و رایحه و عطر آن توجه کرد. صابون‌های ضدباکتری پاک‌کننده‌های لایه‌بردار نیز باعث خشکی پوست می‌شوند.
آب و پوست خشک
دوش و حمام باعث رطوبت بیشتر پوست می‌شود ولی استفاده از آب داغ چربی و رطوبت طبیعی پوست را از بین برده و عامل خشک شدن بیشتر آن خواهد بود. بنابراین حمام گرم باید در کمتر از 10 دقیقه انجام شود. در طول دوش گرفتن بهتر است در حمام بسته نگه داشته شود تا بخار موجود در فضا رطوبت بیشتری را به پوست برساند.
روش شست‌وشو
پوست خشک نباید هنگام شست‌وشو تحریک شود بنابراین باید از هرگونه اصطکاک توسط اسفنج یا لیف و شست‌وشودهنده‌هایی که دارای اسکرابر هستند، خودداری شود.
بهترین راه شستن پوست‌های خشک استفاده از دست است.
شست‌وشوی پوست خشک با دست باید به آرامی صورت گیرد و حالتی دایره مانند و ماساژگونه داشته باشد. این روش بخصوص در اطراف چشم باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد زیرا مالش شدید پوست در پاره‌ای از مواقع موجب تحریک و التهاب آن خواهد شد. استفاده از آب ولرم و حوله پنبه‌ای تمیز توصیه می‌شود.
مرطوب‌کننده‌ها
استفاده از مرطوب‌کننده‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. پوست‌های خشک باید در طول روز دو تا سه‌بار مرطوب شوند.
قانون سه دقیقه در مورد پوست‌های خشک باید به خوبی اجرا شود. پاک‌کردن سه دقیقه‌ای در شب و شست‌وشو در صبح باید مورد توجه قرار گیرد.
همچنین کرم‌ها و روغن‌ها مؤثرتر از لوسین‌ها بر پوست خشک عمل می‌کنند. گلیسیرین، پروپیلن، گلیکول، وازلین، لانولین، روغن‌های معدنی و... با تشکیل یک لایه روی پوست به عنوان مانعی برای از بین رفتن رطوبت و آب پوست می‌شوند. به همین علت یکی از بهترین روش‌های درمانی برای پوست خشک به‌شمار می‌روند.
متخصصان توصیه می‌کنند قبل از مصرف هر مرطوب‌کننده‌ای بهتر است کمی از آن را روی بخش کوچکی از ساعد بمالید در صورتی که هیچ علامتی مانند سوختگی و نیش‌زدگی و التهاب ایجاد نکرد، آن را روی پوست صورت بمالید.







  

  بیشتر خانم‌ها کرم شب و روز و کرم ضد چروک را فقط به پوست صورت ‌شان می‌مالند و گردن را فراموش می‌کنند.

 

 
در حالی که تمام مراقبت‌هایی که از طرف پزشکان پوست در مورد پوست صورت شما مطرح می‌شود (اعم از مصرف کرم‌های شب و نیز مصرف ضدآفتاب‌ و مرطوب‌کننده در طول روز)باید در مورد پوست گردن نیز مراعات شود.واقعیت این است که گذر سن و نیز تماس طولانی با آفتاب می‌تواند مشکلات زیبایی مختلفی را در پوست و نیز در عضلات زیرین پوست گردن ایجاد نماید.دکتر فریده مهتی‌پور متخصص پوست درباره عمل‌های جراحی زیبایی گردن توضیح می دهند.    کشاورزان و کارگران و مهندسان پوست گردنشان زودتر چروک برمی‌دارد،چرا؟
یکی از شایع‌ترین مشکلاتی که با آن مواجه می‌شویم تغییر رنگ (به شکل کم‌رنگ شدن یا پررنگ شدن) و تغییر قوام پوست در دو طرف گردن است که به شکل نازک شدن و چروک خوردگی پوست خود را نشان می‌دهد.این حالت به ویژه در کسانی که به علت مسایل شغلی تماس بیشتری با آفتاب داشته‌اند،شایع‌تر است.در این حالت پوست این ناحیه به طور واضح با پوست سایر نواحی گردن متفاوت جلوه می‌کند.خوشبختانه این حالت با استفاده از لیزرهای خاص و بعد از آن مصرف مداوم کرم‌های ضدآفتاب قابل درمان بوده و به نحو رضایت‌بخشی رفع می‌گردد.   شل شدن پوست گردن خانم‌ها در سنین بالا چه‌طور؟
با افزایش سن معمولا شاهد شل شدن پوست و یک سری خطوط عرضی گردن هستیم که به ویژه برای خانم‌‌ها از لحاظ زیبایی مشکل آفرین است.در واقع این افتادگی صرفا ناشی از شلی پوست نبوده، بلکه افتادگی عضلات زیرین پوست گردن همراه با تجمع چربی در این ناحیه است که باعث نمای بالینی فوق می‌شود.در مراحل اولیه که این تغییرات هنوز به مراحل پیشرفته نرسیده است،می‌توان از کارهای کمتر تهاجمی و با هزینه کمتری برای جبران این حالات استفاده کرد.از جمله می‌توان با تزریق مقادیر مناسب ماده بوتاکس در طول عضله پلاتیسمای گردن به فواصل 1 تا 2 سانتی‌متر نتایج زیبایی خوبی به دست آورد.در مواردی هم که خطوط عرضی علی‌رغم درمان بوتاکس به طور کامل رفع نگردد،می‌توان به عنوان درمان تکمیلی در برخی از این خطوط مصرف توام بوتاکس همراه با پر کننده یا فیلرها را مدنظر قرار داد.   اگر با این روش‌ها خوب نشد، چه باید کرد؟ جراحی لازم است؟
عمده مشکلات زمانی آغاز می‌شود که شلی پوست و عضلات زیرین بارزتر شده و با روش‌های موقتی فوق نتوان آنها را رفع کرد.در این موارد است که جراحی‌های تهاجمی‌تر از جمله برداشتن چربی غبغب به وسیله لیپوساکشن و با ترمیم عضله زیرین و یا حتی برداشتن پوست اضافه گردن اهمیت می‌یابد. در این موارد مساله‌ای که بسیار حایز اهمیت است،معاینه و انتخاب بیمار است و علاوه بر این،توجه به خواست نهایی بیمار بسیار مهم است.در مرحله معاینه لازم است تمام لایه‌های پوست و عضلات زیرین و میزان شلی و اضافه وزن پوست در تمام قسمت‌ها،زاویه‌های فک تحتانی و همین‌طور مقدار چربی اضافه موجود در ناحیه بررسی شده و علاوه بر این کیفیت پوست سطحی از لحاظ قدرت کشش و قوام کلی آن باید مد نظر قرار گیرد.میزان شلی عضله زیرین و افتادگی یا عدم افتادگی غدد تحت فکی و حتی فرم چانه باید مورد توجه قرار گیرد.بعد از معاینه باید نتایج معاینه با بیمار در میان گذاشته شود و سپس بهترین پیشنهاد به وی ارایه گردد.این مسایل از این لحاظ حایز اهمیت است که در بیماران مختلف امکان دارد پزشک از روش‌های متفاوتی برای حل مشکلات زیبایی گردن استفاده نماید.علاوه بر این در هر یک از روش‌های پیشنهادی پزشک ممکن است محل برش،مدت ترمیم ضایعه،طول دوره نقاهت و عوارض احتمالی و اسکار و جوشگاه‌های ناشی از چربی متفاوت باشد،بنابراین شما به عنوان بیمار باید بعد از مطرح کردن خواسته خود،به تمام مسایل فوق توجه کافی نمایید.   آیا این اعمال عوارضی هم دارند؟
خون‌ریزی و بروز هماتوم یکی از مشکلاتی است که با اینکه امروزه کمتر شاهد آن هستیم،ولی در صورت بروز سریع‌تر نیاز به درمان از طریق برش و درناژ الزامی است.البته این کار در مورد هماتوم‌هایی ضروری است که مقدار خون‌ریزی قابل توجه باشد.اختلالات عملکردی موقت در اعصاب ناحیه نیز ممکن است ایجاد شود که عموما موقتی بوده و در عرض 15 روز آینده قابل برگشت می‌باشد.مانند هر جراحی دیگر احتمال عفونت را باید مدنظر قرار داده و با صلاحدید پزشک آنتی‌بیوتیک‌های لازم مصرف گردد.از عوارض دیررس این اعمال جراحی نیز می‌توان به نامنظم بودن سطح گردن،برداشت کم‌چربی و یا برداشت زیاد چربی اشاره کرد که به ویژه برداشت زیاد چربی نمای ناجوری در گردن ایجاد می‌کند.البته هر یک از مشکلات ذکر شده به نحوی قابل پیشگیری بوده و امروزه کمتر مشاهده می‌شوند،لیکن درصورت بروز نیز می‌توان به وسیله راهکارهایی مناسب هر یک از آنها را درمان کرد و این موضوع نباید باعث نگرانی بیماران گردد. href="" title="زیبایی در پوست گردن!!www.taknaz.ir"> پایگاه فرهنگی هنری تکناز


  

کدام لباس، برای کدام پوست؟

درباره تاثیر انواع لباس بر سلامت پوست بیشتر بدانیم

فرض کنید امشب برای میهمانی دعوت شده‌اید. چه لباسی می‌پوشید؟ البته منظور ما مدل آن نیست، بلکه جنس آن است. تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که چه جنسی از لباسی که می‌پوشید، برای سلامت پوست شما مناسب‌تر است؟ اگر به حساسیت‌های پوستی دچار شده‌اید، حتما توجه کرده‌اید که حتی برخی از لباس‌هایی با جنس خوب و مرغوب به علت نوع رنگ یا بافت یا اندازه و موادی که در آن به کار رفته است، برای شما حساسیت‌زاست.
لباس ما ممکن است از علل اصلی درماتیت یا التهاب‌های ناشی از شغل خاصی باشد. منشا درماتیت ممکن است خود پارچه یا مواد افزودنی به آن باشد. گاهی جنس لباس و ماده افزودنی هیچ دخالتی در بروز حساسیت ندارند، بلکه این اندازه لباس است که اگر تنگ و چسبان باشد، با بستن راه ترشح غدد عرق و چربی، موجب بروز حساسیت و عرق سوز شدن به ویژه در فصل گرما می‌شود.

طبیعی یا مصنوعی؟

الیاف پارچه، مصنوعی، طبیعی یا ترکیبی از هر دو است. الیاف طبیعی مانند ابریشم و پشم از پروتئین ساخته شده‌اند و الیافی مانند کتان از سلولز گیاهان تهیه می‌شوند. پلیمرهای مصنوعی شامل نایلون، پلی‌استر، فایبرگلاس و چرم است. همه انواع الیاف‌های طبیعی و مصنوعی موجب بروز درماتیت تماسی حساسیتی یا تحریکی می‌شوند، اما نوع آلرژیک به ندرت دیده می‌شود. برای مثال برخی از افراد مبتلا به درماتیت آتوپیک ممکن است به الیاف پشمی‌ حساس باشند، در حالی‌که حالت آلرژیک و افزایش حساسیت وجود ندارد.
واکنش‌های آلرژیک یا تحریکی ممکن است به علت استفاده از لباس‌هایی از جنس چرم، رزین‌های فرمالدئید، مواد افزودنی شیمیایی، رنگ‌های گوناگون، چسب‌ها و عوامل تیره کننده که در روند ساختن لباس وجود دارد، مشاهده شود.
الیاف الاستیک که در لباس‌های زیر یا در قسمت مچ بند آستین پیراهن به ویژه انواع زنانه وجود دارد و همچنین نوارهای الاستیک موجود در کش شلوار و لباس‌های زیر ممکن است موجب بروز درماتیت تماسی تحریکی شود و اگر در مناطق عرق کننده بدن باشد با اصطکاک و جلوگیری از تعریق، وضعیت را بدتر می‌کند.
یکی دیگر از انواع پوشش‌هایی که امروزه به آن توجه بیشتری می‌شود، دستکش است به خصوص انواع لاتکس. این نوع دستکش‌ها به علت اینکه از جنس نایلون است با بستن منافذ غدد دست‌ها موجب بروز حساسیت تحریکی پوست و در مواردی هم حساسیت به مواد شیمیایی محافظت کننده از دستکش و موادی که در روند ساخته شدن آن به کار می‌رود، می‌شود مانند پودر تالک، مواد افزودنی چرمی، آنتی‌اکسیدان و مواد نگهدارنده یا حتی پروتئین خود لاتکس.
رزین‌های فرمالدئید که در صنایع پارچه بافی برای ضدچروک کردن پارچه‌های کتان یا کتان و پلی‌استر به کار می‌رود، ممکن است موجب بروز حساسیت پوستی شود که علت آن وجود رزین است، نه فرمالدئید.

حساسیت به رنگ‌ها

رنگ‌هایی که به مواد ساخته شده می‌زنند به مراتب بیشتر از خود مواد موجود در پارچه موجب بروز حساسیت و تحریک پوست می‌شود. رنگی که بیش از همه موجب بروز درماتیت می‌شود از گروه رنگ‌های پودری نوع آزو یعنی رنگ‌های آبی و آنتروکینون است. یک علت مهم این موضوع این است که رنگ‌ها با پیوند گسستنی به الیاف و مواد موجود در پارچه می‌چسبند و به راحتی با کشیده شدن روی پوست از سطح پارچه کنده می‌شوند و به سطح پوست می‌چسبند.در الیاف برخی از لباس‌های بانوان از نوعی رنگ آبی به نام آبی پلی‌استر 10 درصد و آبی استات 100 درصد استفاده می‌شود که انواع مشکی، سبز و بنفش آن هم وجود دارد. در لباس‌های آقایان از رنگ‌های سفید، خاکستری و بژ استفاده می‌شود که کمتر موجب بروز حساسیت می‌شود.رنگ‌های موجود در لباس‌های بانوان موجب بروز اگزما می‌شود که در موارد زیادی مزمن می‌شود. بسیاری از پژوهشگران، حساسیت پوست را به لباس‌های ضد آتش گزارش کرده‌اند که علت این موضوع، ماده‌ای‌ است به نام تریس و در برخی موارد از اگزمای مزمن که به سختی هم درمان می‌شود، حساسیت به رنگ قرمز پایه موجود در لباس‌های ضدآتش گزارش شده است.
یکی از موارد شایع مشکلات پوستی ناشی از مواد موجود در لباس، حساسیت به نیکل است. نیکل بیشتر به شکل دکمه در لباس‌های اسپرت مانند شلوار و بلوزهای جین وجود دارد. پیش از ساخته شدن لباس‌های جین در اواخر دهه 1960 میلادی، حساسیت به نیکل بیشتر در ناحیه بستن کمربند مشاهده می‌شد.
مواد شیمیایی دیگر که موجب بروز حساسیت پوستی می‌شوند شامل موادی است که در صنایع تولید کفش و کمربندهای چرمی‌ به کار می‌روند، مانند رنگ‌ها، کرومیوم و فرمالدئید و فرآورده‌های چسب که در این صنایع استفاده می‌شود.

پوست و لباس کار

در بسیاری از موارد جنس لباس موجب بروز عارضه خاصی نمی‌شود بلکه به علت اشتغال به کاری خاص مواد شیمیایی به لباس می‌چسبند که یا شسته و برطرف نمی‌شوند یا به علت سهل انگاری در شستشوی لباس موجب می‌شوند که فرد در معرض ابتلا به حساسیت پوستی قرار گیرد. این موضوع در بسیاری از موارد حتی اثر شدیدتری در مقایسه با اثر ایجاد حساسیت خود لباس دارد، چون در صورت برخورد مواد آلوده لباس به پوست و کشیده شدن و اصطکاک آن موجب بروز فولیکولیت یا عفونت ریشه مو می‌شود.
این مشکل به ویژه در مکانیکی‌ها، کارگران ساختمان سازی و آسفالت کاران و کارگران صنایع پتروشیمی ‌و نفت مشاهده می‌شود. استفاده از لباس‌هایی که آغشته به حلال‌های قوی‌اند، ممکن است به احتمال بسیار زیاد به سوختگی شدید پوست منجر شوند. نوعی روغن به نام اوروشیول که در گیاهان بلوط و گزنه سمی ‌وجود دارد، بقایایی از خود در لباس‌ها و کفش افراد برجا می‌گذارد که در صورتی که شسته یا پاک نشود، موجب بروز درماتیت آلرژیک تماسی می‌شود.
در برخی از لباس‌ها ذرات ریز فلزی مانند تری اکسیدهای آنتیمونی و آرسنیک وجود دارد که واکنش‌های تحریکی شدید پوستی ایجاد می‌کند و اگر با تعریق شدید همراه باشد، موجب بروز ضایعات خارش دار و ملتهب و قرمز رنگ در منطقه اصطکاک پوستی می‌شود.
دکتر هومن خلیقی

*مطالب مرتبط :

مشکلات پوستی ناشی از ورزش (1) و (2)
بیماری های پوستی با منشا روانی
 

کدام لباس، برای کدام پوست؟

  

شستشوی صحیح پوست صورت چگونه است ؟
شستشوی صحیح پوست صورت
پوست صورت ما به مخاط نقشی که در زیبایی دارد و همچنین به علت آسیب پذیری شدید خود ، همیشه نیاز به مراقبت بیشتری نسبت به بقیه بدن دارد . صابون زدن و شستن پوست صورت یکی از اقدامات بهداشتی مراقبتی برای حفظ سلامت و شادابی آن است . اما همین اقدام در صورت غیر اصولی بودن باعث گسترش جوشها ، آکنه و ضایعات عفونی پوست صورت می شود .
نکته مهم در هنگام شستن پوست صورت توجه به نرمی و لطافت این بافت است . در موقع خشک کردن نیز باید توجه به نرمی و لطافت این بافت است .
در موقع خشک کردن نیز باید توجه داشته باشیم که در صورت کشیدن حوله روی پوست ، میکروب ها و عوامل بیماری زای موجود در یک جوش کوچک را با دست خود روی پوست صورت پخش کرده ایم که احتمال افزایش جوش ها را در صورت به وجود می آورد .

شستشوی صحیح پوست صورت

persianv

  

» الگوریتم شمال یابی اینرسی برای کشتی در حال حرکت
» تعیین تکلیف بازیکنان و مربیان بر اساس منشور اخلاقی یکشنبه آینده همه چیز مشخص می
» ترفند هایی برای شاد زیستن
» برنامه بازى ها و اسامى داوران هفته بیست ویکم لیگ برتر فوتبال
» نان و حلوا
» بهداشت جنسی در خانمها ***
» خانه ای از جنس شیشه در فصول مختلف سال
» هویت زن مقتول را شناسایی کنید
» آشیانه‌ای برای زندگی
» جرج بوش !

 

نرخ طلا و ارز	تغییر
انس جهانی به دلار
گرم طلای 18 در بازار
سکه بهار آزادی
سکه امامی
سکه نیم
سکه ربع
سکه گرمی
دلار آزاد
یورو آزاد

  FEED